En als verdriet niet overgaat?
Een rouwproces verandert mensen, geeft ze meestal levenswijsheid, geeft ze
meer liefde en begrip voor anderen. Toch willen we dat proces vaak liever
ontlopen. Nadenken, lezen, praten over de dood: het zijn inspanningen die we
liever niet doen. We zijn immers geneigd te vluchten voor de realiteit, te
stoppen met lezen, er maar niet over na te denken. Het heeft echter wel degelijk
zin om bij een afscheid stil te staan. Wie aanvaardt dat het leven eindig is,
durft ook meer te genieten, leeft minder bevangen.
Indien u het erg bedreigend vindt om over de dood na te denken, als u
voordurend met de angst leeft om iemand te verliezen, dan kan er sprake zijn van
een fobie. Als uw verdriet jaren na een verlies nog altijd even scherp is en u
verlamt, als u geplaagd wordt door nachtmerries of als u ongewone lichamelijke
klachten hebt, dat hebt u het verlies misschien niet goed verwerkt. Praat erover
met uw huisarts en laat u eventueel doorverwijzen naar een gespecialiseerde
dienst of zelfhulpgroep.
|
